Wiedza o Woli Bożej będzie potężnym magnesem, który przyciągnie stworzenia i przywoła na scenę pokolenie dzieci powołanych do życia w Woli Bożej

Bóg pozwala nam poznać Swoje prawdy, gdyż jest to Jego inicjatywą, Jego darem oraz Jego prawem

 Nasz Pan, choć w Ewangelii wyraźnie nawiązał do Woli Ojca, dając do zrozumienia, że jest Ona czymś najważniejszym, że jest celem i wyjaśnieniem wszystkiego w Jego Życiu, to w owym czasie nie mógł rozwodzić się, udzielając dodatkowych wyjaśnień. „Jeżeli wam mówię o tym, co jest ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich?” (J 3,12). Jeśli człowiek nie znał mniejszych rzeczy, to jak mógłby poznać te większe? Jeśli jeszcze nie umiał chodzić, to jak mógłby nauczyć się latać?

„Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj” – spełnienie modlitwy „Ojcze Nasz”

Oto fragment tekstu zaczęrpnięty z pism Sługi Bożej Luizy Piccarrety „Małej Córeczki Woli Bożej” mówiący o spełnieniu drugiej części modlitwy „Ojcze Nasz”:

„Córko moja, (…), gdy Mój «Fiat Voluntas Tua»[1] zostanie spełniony «jako w Niebie, tak i na ziemi», to spełni się druga część modlitwy «Pater Noster»[2], czyli: «chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj». 

Mówiłem: Ojcze Nasz, w imieniu wszystkich, codziennie proszę Cię o trzy rodzaje chleba – chleba Twojej Woli, który jest czymś więcej niż chlebem, bo jeśli chleb potrzebny jest dwa lub trzy razy dziennie, ten natomiast potrzebny jest cały czas, w każdych okolicznościach. A co więcej, musi być nie tylko chlebem, ale jakby balsamicznym powietrzem, które przynosi życie i obieg Życia Bożego w stworzeniu. Ojcze, jeśli nie dasz tego chleba Twojej Woli, nigdy nie będę mógł uzyskać wszystkich owoców Mojego Życia Sakramentalnego, będącego drugim chlebem, o który codziennie Cię prosimy.

Czym jest Dar Boga, Dar nad darami, który Jezus pragnie nam przekazać w tych burzliwych czasach?

Czym jest ten Dar Boga? Nie jest nim jakikolwiek dar ani cnota czy charyzmat, nie jest nim nawet duchowa rzecz, ale jest nim dar Jego własnej Woli Bożej, wszechmogącej, odwiecznej i świętej. Przestrzeganie Przykazań, wykonywanie wszystkiego, czego Bóg od nas oczekuje, przyjmowanie ze spokojem tego, co dopuszcza lub rozporządza, wszystko to jest konieczne do naszego zbawienia, ale to za mało dla Jego Miłości.

Królestwo Woli Bożej spełni się za pośrednictwem dwóch dziewic – dzięki pierwszej nadeszło Odkupienie, dzięki drugiej nadejdzie Królestwo

Zostało ustalone, że nadejdzie Królestwo Woli Bożej i że spełni się za pośrednictwem dwóch dziewic. Dzięki pierwszej nadeszło Odkupienie, dzięki drugiej nadejdzie Królestwo. Z pism Sługi Bożej Luizy Piccarrety:

„… Teraz pomyślałam sobie: „Jeśli Jezus tak bardzo pragnie, aby ten sposób życia w Woli Bożej został poznany (jako że ma nadejść nowa epoka, która ma przynieść tyle dobra, że przewyższy nawet dobra Odkupienia), mógłby przemówić do papieża, który jako głowa Kościoła, mając autorytet, mógłby szybko wpłynąć na członków całego Kościoła, dając poznać tę niebiańską doktrynę i przynosząc ludzkim pokoleniom to wielkie dobro. Czy też mógłby przemówić do jakiejś osoby wpływowej. Dla nich byłoby to łatwiejszym. A ja, uboga, niekompetentna i nieznana, jak będę mogła rozpowszechnić to wielkie dobro?” 

Prawdy Woli Bożej są jaśniejsze niż Słońce, ale żeby je zrozumieć trzeba całkowicie opróżnić się z własnej woli ludzkiej

Jeśli chcemy, aby Wola Boża była w nas źródłem życia:

– 1°, musimy dość dobrze wiedzieć, czego chcemy i czym Ona jest;

– 2°, musimy usunąć przeszkodę, jaką jest nasza własna wola ludzka.

Jak to powiedział Jan Chrzciciel: „On musi wzrastać, ja zaś stawać się mniejszym”. W każdym momencie możemy przywołać Wolę Bożą, aby „żyła” i „odrodziła się” w nas na nowo, ale tylko w takim stopniu, w jakim „umrzemy” dla naszej woli ludzkiej.

Przyjęcie tego Daru nie jest magiczną formułką czy jakąś modlitwą do odmówienia, ale – powtarzamy – trzeba wiedzieć, czym on jest, trzeba go chcieć i trzeba usunąć jedyną przeszkodę, jaką jest dawanie życia naszej woli – czynienie tego, czego my chcemy, gdy jest to sprzeczne z Wolą Boga.

Umrzeć dla samych siebie, aby we wszystkim odrodzić się do Życia Bożego

Aby przyjąć Dar Woli Bożej, trzeba oddać się Jezusowi i we wszystkim czynić Jego Wolę (20.03.1912). W Woli Bożej dusza musi umrzeć dla wszystkiego, jak w zamkniętym z Miłości grobie, aby mogła odrodzić się do Życia Bożego (z pism Sługi Bożej Luziy Piccarrety):

„Córko moja, o co chodzi? Chcesz tracić czas? Chcesz wyjść ze swej nicości? Wróć na swoje miejsce, do swej nicości, tak aby Ten, Który jest Wszystkim mógł zająć w tobie Swoje miejsce. Wiedz jednak, że cała musisz umrzeć w Mojej Woli: dla cierpienia, dla cnót, dla wszystkiego. Moja Wola musi być grobowcem duszy. I tak jak w grobowcu natura ludzka zużywa się, aż zanika całkowicie, i poprzez to zużycie odradza się do nowego i piękniejszego życia, tak dusza pochowana w Mojej Woli, jakby wewnątrz grobowca, umrze dla cierpienia, dla swych cnót, dla swych dóbr duchowych i we wszystkim odrodzi się do Życia Bożego.” (04.07.1912)

Dziewięć eksplozji miłości Jezusa podczas Swego Wcielenia

Z Pism Sługi Bożej Luizy Piccarrety:

Odprawiałam medytacje, a ponieważ dzisiaj był czas rozpoczęcia Nowenny Dzieciątka Jezus, myślałam o dziewięciu eksplozjach Jego Poczęcia, o których Jezus opowiedział mi tak czule, i które zapisane są w pierwszym Tomie. Odczuwałam głęboką niechęć na myśl, że mam przypomnieć o tym Spowiednikowi, ponieważ czytając ten tekst, powiedział mi, że chciałby przeczytać go publicznie w naszej kaplicy.

Teraz, gdy o tym myślałam, moje maleńkie Dzieciątko Jezus pojawiło się na moich rękach, taki malusieńki, i pieszcząc mnie Swoimi rączkami, powiedziało do mnie: „Jakże piękna jest Moja mała córeczka! Jakże piękna! Jak bardzo mam ci dziękować za to, że Mnie połuchałaś!”

Nieustanna agonia Jezusa w łonie Swej Matki z Miłości do stworzenia

Jezus przyjmując postawę najbiedniejszego spośród wszystkich żebraków, wyciąga do nas Swoją maleńką rączkę i prosi nas o litość, chce naszych dusz, naszych uczuć i naszych serc. Poniżej niektóre fragmenty zaczerpnięte z pierwszego tomu pamiętnika Luizy Piccarrety, „Małej Córeczki Woli Bożej” ukazujące niezgłębione cierpienia Jezusa w łonie Swej Matki.

Dziecko moje, daj Mi swoje serce. Zstąpiłem z Nieba, aby je zdobyć

„Córko moja, nie pozostawiaj Mnie samego, połóż swoją głowę na łonie Mojej drogiej Mamy a wtedy nawet z zewnątrz usłyszysz Moje łkania i Moje prośby. I widząc, że ani Moje łkania ani Moje prośby nie wywołują współczucia stworzenia dla Mojej Miłości, przyjąłem postawę najbiedniejszego spośród wszystkich żebraków i wyciągam Moją maleńką rączkę, prosząc o litość, aby Mi przynajmniej jako jałmużnę dali swoje dusze, swoje uczucia i swoje serca.

Wspaniały cud Niepokalanego Poczęcia Królowej Matki

Niepokalane Poczęcie

Niepokalane Poczęcie Naszej Matki było wspaniałe i cudowne, był to cud, który przewyższa wszelkie inne cuda uczynione przez Boga w całym dziele Stworzenia. Matka Boża została poczęta w nieskończonym Świetle Woli Bożej, która władała Nią i dała Jej zachwycającą siłę zniewolenia Swojego Stwórcy. Poniżej niektóre fragmenty zaczerpnięte z pism Sługi Bożej Luizy Piccarrety („Dziewica Maryja w Królestwie Woli Bożej”, dzień pierwszy i drugi), w których Niebiańska Królowa opisuje Swoje Niepokalane Poczęcie.

Miłować Boga tą samą Miłością, jaką Syn – Jezus Chrystus miłuje Ojca

miłować Boga jak Chrystus

Bóg stworzył nas po to, aby podzielić się z nami Swoim Życiem, Swoją Miłością, Swoim Szczęściem i Swoją Chwałą, aby dać upust Swojej nieskończonej Miłości, aby nas kochać i być przez nas kochanym (a w tym zawiera się nasze szczęście).

A więc miłość, przez wzgląd na sprawiedliwość, wymaga odwzajemnienia. Ale w jaki sposób stworzenie mogło rywalizować w miłości z Bogiem? Jak mogło spełnić prawa Sprawiedliwości, miłując „minimalną” miłością Tego, Który kocha nas Miłością nieskończoną i wieczną? Czy dla Boga wystarczającym byłaby „świadomość”, że skoro stworzenie jest małe i ograniczone i „nic nie można z tym zrobić”, to musiałby się pogodzić z istotnym nieodwzajemnieniem Swojej Miłości ze strony stworzeń? „Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych”.